fr lb de it pt en
 
3. Oktober 2020

De Willibrord an Iechternach

Nei um Bichermaart: elo och op lëtzebuergesch, portugisesch an hollännesch ze kréien

Nodeem virun engem knappe Joer de Comic op däitsch, franséisch an englesch eraus komm ass, sinn elo och di lëtzebuergesch, portugisesch an hollännesch Versioun ze kréien…

De Willibrord (658-739) Mënsch, Chrëscht, Missionär, fir äis an engems friem an no

Mat der Geschicht vum Willibrord gi mir an d’Vergaangenheet. D’Sprangprëssioun an d’Veréiere vum Hellegen, déi verbannen äis an eiser Zäit mat him. Fir tëscht deemools an haut ze vermëttelen, brauch et eng Explikatioun, wa mir net wëllen ongerecht géint hie sinn, oder äis wëlle falsch vun him inspiréiere loossen. Eis Relatioun mam Herrgott, der Ëmwelt a mat äis selwer huet sech an iwwer 13 Joerhonnerte verännert.

Am Willibrord senger Zäit goufen d’Mënschen d’Presenz vum Herrgott anescht gewuer an hunn se och anescht verstan wéi d’Leit aus eisen Deeg. De Mënsch huet d’Welt nach net esou eegestänneg an autonom erlieft, wéi hien dat duerch de Bäitrag vun den Naturwëssenschaften haut mécht. E war sech senger deemools nach net esou selwer bewosst, wéi hien dat haut ass, duerch dat, wat d’Wëssenschaft, d’Technik, d’Ekonomie an d’Politik him bruecht hunn. An der Zäit vum Willibrord huet hien dem Herrgott Saachen a Reaktiounen zougetraut, wéi hien et haut net méi onbedéngt mécht. Doduerch ass z.B. ze verstoen, datt dem Willibrord seng Eltere gegleeft hunn, den Herrgott hätt hinnen eppes am Dram gesot, oder datt Leit aus Uerden dem Herrgott Merci gesot hunn, wann se gutt iwwer d’Mier komm waren.

Zo begrijpt men beter waarom het voor zijn ouders overduidelijk was dat God tot hen sprak in hun dromen, en waarom gelovigen God dankten dat Hij hen op zee had bewaard. Leven door en voor God bepaalt ieders leven al van voor de geboorte tot zelfs na zijn dood. Zo begrijpt men ook beter dat zijn vader hem voor een vrome opvoeding toevertrouwde aan een abdij. In het algemeen was het zo dat de mens zich veel afhankelijker van God opstelde dan vandaagdedag in Europa het geval is.

Bovendien leefde Willibrord niet in een pluralistische maatschappij als de onze. De mens voelde zich veel meer en sterker persoonlijk aangesproken door het woord van God, de Bijbel, en de prediking, waaraan goddelijk gezag werd toegekend. Zo waren de missionarissen overtuigd dat de Evangeliën iedere andere vorm van cultuur overtroffen en dat zij werkelijk een goddelijke missie hadden. Nu is men zich in de theologie bewust van het historisch aspect van elke openbaring. Voor de hedendaagse Kerk heeft het woord “missie” een andere inhoud: het gaat nu eerder om een levensgetuigenis, om een dialoog met mensen en culturen die aanvaard worden in hun anderszijn. Door hun levenswijze en hun woord (die met elkaar in overeenstemming zouden moeten zijn) getuigen de missionarissen van toen en nu van de vreugde van het Evangelie en van hun geloof in Jezus Christus als “de weg, de waarheid en het leven” (Joh 14,6).

In het stripverhaal worden heidense standbeelden vernield. Dit doet de lezer denken aan religieuze fanatiekelingen die zich op zeer brute wijze afzetten tegen de samenleving en alle verschillen willen wegvegen. De Kerk distantieert zich van iedere gewelddadige vorm van prediking. Ook weigert zij bondgenoot te zijn van politieke systemen die zich in haar naam de macht willen toe-eigenen.

Desde há séculos que os crentes desfilam diante do túmulo de São Willibrord, onde se encontram as suas relíquias, isto é, os seus restos mortais. Para alguns dos nossos contemporâneos, é difícil compreender o culto das relíquias. Para tentar perceber o seu alcance, importa relembrar dois aspetos fundamentais da espiritualidade cristã: por um lado, a fé não é unicamente dirigida ao espírito, mas toca o Homem no seu corpo e na sua alma; por outro lado, o corpo é chamado a participar na vida eterna, de modo que tudo o que ele viveu, sofreu e amou com o seu próprio corpo nunca se perde, mas subsiste em Deus e realiza-se n’Ele.

Os tempos mudaram e os pontos de vista também. O que permanece é a vida de um homem inteiramente dedicado a Deus, o testemunho histórico de um cristão que consagrou a sua vida ao Evangelho. Graças a Willibrord, a vida cristã e a cultura europeia foram fortemente impulsionadas. É a este aspeto, entre outros, que se refere a inscrição da Procissão Dançante de Echternach na lista do património cultural imaterial da UNESCO. O que também subsiste é a palavra do Evangelho segundo a qual “o reino de Deus está próximo” (ver Marcos 1,15); quer isto dizer que Deus está mais perto do Homem do que ele acredita. Na sua busca de Deus, na sua fé, Willibrord, um santo que vive para além da morte na comunhão com Deus, é um interlocutor, um mediador, um modelo inspirador para os crentes.

Extrait aus der lëtzebuergescher, hollännescher a portugisescher Versioun, S.34.

Info

Kuckt och

Willibrord et Echternach
Lancement de la BD…

Kontakt – Infos

publications lsrs.lu


Verkaf – Vente

Librairie Ernster
27, rue du Fossé
L-1536 Luxembourg
Tel.: +352 22 50 77 200
librairie ernster.com

Dokumentationszentrum
vun der Sprangprëssioun

Iechternach
(am Kräizgang vun der Basilika)
willibrord cathol.lu
Tel.: +352 26 72 31 85

D’Bicher sinn och
am Centre Jean XXIII
ze kréien.

Dans cette rubrique . In this section
 
LUXEMBOURG SCHOOL OF RELIGION & SOCIETY
LSRS – Centre Jean XXIII
52 rue Jules Wilhelm
L-2728 Luxembourg

Twitter
Facebook
Linkedin
© Luxembourg School of Religion & Society
certains droits réservés . Some Rights Reserved

Dateschutz . Protection des données
Ëmweltschutz . Protection de l'environnement
+352 43 60 51
office lsrs.lu